Kelebeğin Fosforlu sırrından, iki kanat toz..

Koca dünyayı ızdırap olarak görebilirim, bedenimi ve ruhumu çekmiş olduğum acılar sarmaşık gibi sarıyor olabilir. Bazen bir odanın içinde ama çoğunlukla kendi Zihnimde kapalı kalıp, kimseciklere derdimi anlatmıyorda olabilirim... iyiymiş gibi görünüp, kan kussamda kızılcık şerbeti içtim de diyebilirim!
çok daralıyorum bazen ama biliyorum ki elimden geleninin en iyisini yapıyorum. belki ilerde deyip hayatımı başka hayatlara başka zamanlara erteliyorum. Herneyse, ben Bazen kendime yenildim bazen kendimi yendim...
kimseye yenilmedim; kimseyi yenmedim,
anılarımsa benim yaşattığım kadar yaşadılar...
ben yazdım ben oynadım.. yanlış mıydı? Her zaman ben BEN oldum, Ruhumu yüzüme giydim! Sahi ruhunuzu yüzünüze giyecek kadar cesur musunuz? 🦋-Kelebek-🦋